May ganun pala tayo?

Shit lang kasi, ayun na eh, malapit na tayo.

Yes, we started as friends.

Lovers? Crush?

Naah.. Siguro ako, oo. Ewan, pero kasi anlakas ng dating mo sa’kin nung una kitang nakita.

Turn on pa naman sa’kin yung palangiti at may dimples. I admit napatalon mo ang puso ko nun.

Pero tinago ko lang sa sarili ko. Amputi mo, matangkad, ang cute mo pa pag ngumingiti.

So yun nga, na-crush-an kita.

Talagang excited ako nun pag pumapasok kasi makikita kita. Gustong gusto ko mapalapit sa’yo.

Pero naisip ko, magkaiba tayo, siguro hindi tayo magkakasundo.

But look, nung next na meeting ng Chem Lab, kinausap mo ko, hinding hindi ko makakalimutan yun.

Naging friends pa nga tayo, nag-asaran, kulitan, harutan. Nakaka-miss lang talaga.

Then as the days passed, our friendship gets deeper and deeper much as I expected.

Hanggang sa madalas na tayong magkasama sa school, pag-uwi magka-text, magka-chat at magkausap.

Tapos sabi mo sa’kin one time na I’m your bestfriend na.

Inasar pa nga nila tayo. Tumawa ka lang, naki-ride on na lang din ako. Sabi ko tutal mawawala din naman yung pagkagusto ko sayo eh, kasi nakita ko na tunay mong ugali, I saw turn offs. Pero ba’t ganun? Pagkatapos ng mga buwan na pagsasama natin, na-fall pa din ako?

Siguro nga dahil sa lagi tayong magkasama at magkausap.

Ang close pala natin nun noh? Naalala ko pa nun, lagi mo kong kinukulit na ilakad kita sa mga babaeng type mo, at kahit na asar na asar ako sa’yo, di ko pinapakita. DAHIL AYOKONG MAY MAGBAGO SA’TIN.

At isang lambing mo lang, wala, bigay na agad ako, lalo na pag humirit ka na ng ‘Miss you’ ‘Ingat ka’ saka pag sinasabihan mo ako ng ‘I Love You’.

Oo, alam ko na para lang sa kaibigan yung mga yun, pero di ko pa rin mapigilan umasa.

Ngayon ko lang na-realize how you really cared for me. Yes, CARED. Past tense.

Kasi alam ko namang wala ka na talagang pakialam sa’kin ngayon eh.

And it HURTS.

Nakikita ko pa sa history, ikaw pa ang unang nagtetext at magpi-PM sakin. Tapos pag tinatanong kita kung bakit, magsesend ka lang ng smiley, o kaya sasabihin mo wala lang. Grabe ang kilig ko nun hindi mo lang alam. Lalo na pag kumakain tayo ng sabay pag lunch, pag dadaan tayo sa mall pag uwian at tatambay, kung alam mo lang gano ko pinagdasal na sana wag na matapos ang mga oras na yun.

Pero ba’t ganun, bakit may expiration date ang relationship naten?

Anong nangyari sa’tin? Anong nangyari sa’yo? Ba’t one day bigla ka na lang nawala at di ka na nagparamdam? Kung kelan hulog na hulog na ko sayo.

Iniwasan mo ba ako dahil madalas kitang tarayan at sungitan? Di ka pa ba nasanay sakin? Bakit mo naman ako biglang iniwan sa ere? Bakit bigla kang nagbago? Haayyy, ganun na lang ba talaga sayo lahat yun?

O siguro dahil nga sa kanya kaya mo ko nilayuan? Sori ah, istorbo ba ko sa inyo?

Ganun naman tayo bago pa maging kayo ah, pero bakit kailangan mong umiwas at magbago? Hindi ko lang talaga maintindihan anong nangyari sa’tin.

Tapos ngayong may problema kayo, nagawa mo pang humingi ng advice sa’kin?!

Ansakit lang kasi Pre. Respeto naman sa nararamdaman ko.

Wasak na nga ang puso ko, sisirain mo pa ng tuluyan.

Oo alam ko kasalanan ko dahil umasa akong meron kahit wala naman talaga.

Pero di ko lang talaga akalain. Akala ko kasi nun, yun na. Tapos biglang nabitin.

Ansakit sakit sakin nung ginawa mo. Di ko lang talaga alam bakit mo ginawa sakin yun.

Ayun na, malapit na tayo o,

Bakit na on hold yung lovestory naten?

Teka, lovestory nga ba? O nangarap lang ako? Pero kasi ikaw eh! You showed me motives and signs. Nag assume ako agad. I didn’t realize na normal nga lang pala sayo lahat yun.

Ordinary moves sayo pero over over signs sakin.

Waahh, ano ba tong nangyayari sakin? Hirap naman kasi talaga eh,sananaman sinabihan mo muna ko bago mo ginawa un para nakapag prepare ako.

Oo nasasaktan na ako. Dahil may pakiramdam ako.

Alam ko meron ka din.

MAKARAMDAM  KA NAMAN!

I miss the times we never had, what happened to us we were almost there.

Whoever said its impossible to miss, when you never had, never ALMOST had you..